Dulet

Badîhewa neguhtine “ziyaret him tîcaret”. Bi rastî jî di her ziyaretê de tîcaret jî heye. Niyete mirov ne ticaret be jî wisan e. Hûn diçin seredana cihekî, peyv peyvan vedike, mesele meselan vedike, nas nasan dikêşe û digihêje deverekê ku li wê derê hûn dinerin ku deriyekî nehesabkirî vebûye li ber we. Ew derî bo […]

Read More

İçimizdeki Çocuk Dışımızdaki Yetişkin

İnsan bir takım duygu ve davranışları olan bir varlıktır. İnsanların ilgileri, düşünce ve endişeleri çeşitlidir. Ne var ki sahip olduğu bu duygu ve davranışlar kendiliğinden oluşmaz, bunları belirleyen aile veya yetiştiği ortamdır. Aileler çocuklarını büyütürken alışılmış davranış kalıpları içerisinde hareket ederler. Sağlıklı bir ailede yetişen çocuğa verilen düşünceler ve davranışlar onun yapısına ve doğasına uyumlu […]

Read More

Sih û Çiya

Rêya min evraz bibû. Dawî ez bi ser çiyayê hember ketim. Nişkave dilekî ne, dehan bi hev ra guhtin min “raweste”. Çend caran di vê rêyê re çûme, lê neket bîra min ku yek carê bisekinim, temaşa çiyê bikem. Çiyayê berz û heybet dîwarên cîhanê ne, parezgeha miruvan e. Min bi ya dilê xwe kir, […]

Read More

Nivîs

Evîndar bûm bendewar bûm canê min ji te ra can Reşkala min te belav kir ruhnî da vî dilê şa Roj û şev qey diçin bê hev nivîsê em girêdan Bigere-j wan dilnexwaz in çavnebar û nezan in Pûs û nehing pirr pê gîr bûn Ji kerba ew êvişîn Roj û şev qey diçin bê […]

Read More

Xetxetî

Têlên kelem li te dialin mayinên sar Tu koçber î dîsa ji jiyana min a xetxetî Kela te sar nakin bayê kurr û şûr Ne êvar digihên ser te ne spêdehên spehî Xwene rê heye ji mirinê wêdetir

Read More

Bike, Te Çi Bivê

(Ev ceribandin di sala 2011an de min nivîsiye, heta niha di tu kovarê de nehatiye çapkirin.) Ruhniya te bû pêşiya me ruhni dikir. Gava te ew ji min bir, ez mam tarî. Çavan ez li ber ruhnîya te didîtim. Niha di kunce cihekî de mame tenha û veşartî. Ez zanim guhertin li tebî‘et û surişta te ya […]

Read More

Hespê Hesinî

Ev bisikletê ku niha em li siwar tên, berê mezinan jê re digotin ‘hespê hesin’. Çi navekî ecêb, ne! Ez pênc salî bûm, min dibihîst mezinan digotin ‘hespê hesinî”. Lê min hespek hesinî nedîtibû. Min heta wê rojê gellek hesp û mehîn dîtibûn. Hespên sor, mehînên reş û spî. Evana li nav erdan diçêriyan. Bergîr […]

Read More

Kes

Kes gutina nîşandanê ye. ‘Şexs’ an ‘yek’ jî, eynî mahnê didin. ‘Kes’ û ‘kî’ nimişê hev bidin jî yek nihin. Kes ji kî diyartir e. Di bikaranînê de ‘kes’, yan nav e an sifet e. Hem wek nav hem wek sifet/rengdêr bi herdu awayan jî gengaz/mimkun e. Lêbelê li vêderê ezê ji aliyê gramerê behsa ‘kes’ê […]

Read More